پنجشنبه ۱۱ دی ۱۳۴۸

گزارش خبرنگار شبکه اطلاع رسانی رهیاب از مصلای تهران، تلاقی اشک، ایمان و صلابت در حضور میلیونی ملت تهران – مصلای جامع امام خمینی (ره) امروز شاهد صحنهای بینظیر از همبستگی و ایمان بود؛ جایی که شکوه حضور اقشار مختلف مردم از سراسر ایران، سیمایی از یک پیکره واحد و همدل را در برابر چشمان […]
گزارش خبرنگار شبکه اطلاع رسانی رهیاب از مصلای تهران، تلاقی اشک، ایمان و صلابت در حضور میلیونی ملت
تهران – مصلای جامع امام خمینی (ره) امروز شاهد صحنهای بینظیر از همبستگی و ایمان بود؛ جایی که شکوه حضور اقشار مختلف مردم از سراسر ایران، سیمایی از یک پیکره واحد و همدل را در برابر چشمان جهانیان ترسیم کرد.
از نخستین ساعات صبح، مسیرهای منتهی به مصلای تهران با سیل عظیمی از مومنان و رهبران اجتماعی پوشیده شد. از پیران سپیدروزی که با تسبیح و دعا گام برمیداشتند تا جوانانی که با شعارهای حماسی، شور و اشتیاق خود را به نمایش میگذاشتند؛ گویی تمام جغرافیاهای ایران، از کوهستانهای شمال تا سواحل جنوب، در یک نقطه به هم پیوستند تا در پیشگاه پروردگار و در پناه ولایت، حضور خود را اعلام کنند.
اما آنچه فضای مصلای تهران را از یک تجمع بزرگ فراتر برده و به یک تجربهی معنوی عمیق بدل کرد، اتمسفر خاص حاکم بر تکبیرها و دعاها بود. در حالی که خطیب در حال اقامه نماز بود، صدای گریه و زاری پنهانی و آشکار مردم، با طنین تکبیرها آمیخته شده بود. این اشکها، تنها اشکِ سوگ نبود، بلکه آمیختهای از اندوه عمیق برای مظلومیتهای امت و در عین حال، اشکِ شوق و ولایتمداری بود.
در میان صفهای طولانی که تا چشم کار میکرد امتداد یافته بود، گویی جریان اشک و دعا، پیوندی میان قلبهای مردم و حریم قدسی مصلای تهران ایجاد کرده بود. فضای مصلای تهران امروز، تلفیقی از شکوهِ جمعیت و خضوعِ دلها بود؛ صحنهای که در آن، صلابتِ حضورِ میلیونی با لطافتِ گریههای مخلصانه در هم آمیخت تا پیام وحدت و ایستادگی ملت ایران را به گوش جهانیان برساند.
این حضور باشکوه، بار دیگر نشان داد که مصلای تهران تنها یک مکان برای اقامه نماز نیست، بلکه قلب تپنده و کانون تبلور ارادهی ملت است که در هر نوبت، با همصدا شدن با فرمان رهبری، بار دیگر معنای حقیقی «امت» را بازتعریف میکند.